Operacja robotem, czy obserwacja.
#1
Witam. 
 Jestem po wszelkich badaniach, gdzie wynik biopsji, to 3+3=6, scyntygrafia kości bez przerzutów i wyznaczoną operacja robotem da Vinci na 4 grudnia 2026.r. Mam 64 lata, duży problem z chorymi stawami biodrowymi, barokowymi i kręgosłupem. Stoję przed dylematem, czy poddać się operacji, czy zmienić decyzję na ścisłą obserwację ? Potrzebuję pomocy w podjęciu decyzji. Może ktoś wyrazi swoją opinię. Na pewno wielu z Was już to przechodziło i na jakim etapie jesteście dzisiaj. 
 Pozdrawiam, Jarek.
Odpowiedz
#2
Pacjent ma tylko  swoje, jednostkowe doświadczenie. Za mało, żeby komuś doradzić, nie mając szerokiej wiedzy.
bo to wielka odpowiedzialność. Jeśli my czasem (a ja szczególnie) czasem sugerujemy, że nie zawsze warto raka prostaty leczyć, to tylko po to, by uświadomić, że jest taka możliwość, i że często bywa dobrym wyjściem.

To lekarz musi doradzić, na podstawie tzw. całokształtu, co jest lepsze dla pacjenta. Bo lepsze jest wrogiem dobrego.
Trzeba wziąć pod uwagę obciążenia rodzinne (rak prostaty u ojca lub brata), tempo wzrostu PSA, wiek, 
ogólny stan zdrowia i stan psychiczny chorego. Czasem powołuję się na opinię jednego z poznańskich urologów, 
który jest zdania, że wielu pacjentów nie musi się leczyć, ale trzeba, koniecznie trzeba, "skoro oni muszą bo się uduszą". 
Masz zaufanie do swojego lekarza?
Odpowiedz
#3
(01.11.2026, 13:54:23)Dunolka napisał(a): Pacjent ma tylko  swoje, jednostkowe doświadczenie. Za mało, żeby komuś doradzić, nie mając szerokiej wiedzy.
bo to wielka odpowiedzialność. Jeśli my czasem (a ja szczególnie) czasem sugerujemy, że nie zawsze warto raka prostaty leczyć, to tylko po to, by uświadomić, że jest taka możliwość, i że często bywa dobrym wyjściem.

To lekarz musi doradzić, na podstawie tzw. całokształtu, co jest lepsze dla pacjenta. Bo lepsze jest wrogiem dobrego.
Trzeba wziąć pod uwagę obciążenia rodzinne (rak prostaty u ojca lub brata), tempo wzrostu PSA, wiek, 
ogólny stan zdrowia i stan psychiczny chorego. Czasem powołuję się na opinię jednego z poznańskich urologów, 
który jest zdania, że wielu pacjentów nie musi się leczyć, ale trzeba, koniecznie trzeba, "skoro oni muszą bo się uduszą". 
Masz zaufanie do swojego lekarza?

 Jutro idę na ostateczną rozmowę z moim lekarzem, dużo też rozmawiam z moją rodziną i znajomymi. Zostanę przy wcześniej podjętej decyzji, czyli operacji, a nie obserwacji, dopóki jeszcze jestem w miarę dobrej kondycji.
Odpowiedz
#4
Witaj Jarko

Operacja pozwoli Ci miejmy nadzieję w całości pozbyć się tego „intruza” i w badaniu histopatologicznym oceni faktyczny stopień zaawansowania choroby. Z drugiej strony aktywny nadzór, to dążenie do kontrolowania choroby, czasami jednak może być konieczność powtarzania rezonansu magnetycznego i biopsji. Ja stałem przed podobnym wyborem, jednak nie wyobrażałem sobie żyć dalej z „bombą w kieszeni” i czekać kiedy odliczanie się zakończy. Dziś jestem dwa lata po radykalnej prostatektomii z nieoznaczalnym PSA, czego i Tobie życzę.

Pozdrawiam Szewik
Odpowiedz
#5
Dziękuję za dobre słowa, które tym bardziej mnie utwierdzają w podjętej decyzji. Trzeba gada wyciąć i wyrzucić z głowy świadomość, że on ciągle w tobie siedzi. Odezwę się niebawem. Pozdrawiam, Jarek.
Odpowiedz
#6
(01.11.2026, 22:07:54)JarKo napisał(a): Dziękuję za dobre słowa, które tym bardziej mnie utwierdzają w podjętej decyzji. Trzeba gada wyciąć i wyrzucić z głowy świadomość, że on ciągle w tobie siedzi. Odezwę się niebawem. Pozdrawiam, Jarek.

Powodzenia i odezwij się, gdy będziesz coś więcej wiedział.

Pozdrawiam
Jarek
Rocznik 1961
PSA WYJŚCIOWE: 09.2013 13,31 ng/ml
BIOPSJA: 10.2013 Prostatic carcinoma GS 2+2=4
PROSTATEKTOMIA RADYKALNA (klasyczna): 03.2014 w CO Bydgoszcz. Operator dr. Jerzy Siekiera.
Badanie po RP: GS 3+3=6 pT2c N0
PSA po RP: po 3 mieś. 0,028 ng/ml, od 6 m. do 6 lat od RP <0,002 ng/ml.
W ostatnim badaniu (12 lat od RP) <0,006 ng/ml
Koniec kontroli u urologa w CO
Moja historia
Wątek poboczny 

Módl się o najlepsze, przygotuj się na najgorsze.
Odpowiedz
#7
Super, podniosłeś mnie na duchu.

Dam znać, co dalej ze mną.
Odpowiedz
#8
(02.11.2026, 13:00:13)JarKo napisał(a): Super, podniosłeś mnie na duchu.

Dam znać, co dalej ze mną.
Witaj Jarko
Przeczytaj moją historię może do Ci jakąś odpowiedź na twoje dylematy. Ciężko jest żyć ze świadomością tykającej bomby, która nie potrzebuje nowej baterii a stale tyka. 

jszyman rocznik 1956
RARP 19.11.2024
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości