Cześć,
tata jest po operacji robotem Da Vinci w styczniu 2025, w histpacie po operacji wyszedł Gleason 4+4, marginesy czyste.
Po operacji pierwsze dwa pomiary psa były w okolicach 0,002, kolejny już 0,25 więc tata został zakwalifikowany do radioterapii ratunkowej na loże po prostacie. Odbył 30 naświetlań, które skończył w styczniu 2026. Kolejne pomiary dwa pomiary wg lekarza był ok, potem psa znowu zaczęło rosnąć. W sierpniu 2026 było 0,22 ng/ml we wrześniu 0,6 ng, w październiku już 2ng/ml. Zlecono PET PSMA, którego wynik załączam. Wg badania wznowa jest w dwóch węzłach chłonnych, w okolicy naczyń biodrowych wspólnych.
Jesteśmy z Gorzowa Wielkopolskiego, tata leczył się do tej pory w tutejszym szpitalu wojewódzkim na Deckerta gdzie czekamy na dalsze decyzje po konsylium, które ma odbyć się w przyszłym tygodniu. Namawiam tatę na konsultacje z innymi specjalistami.
Na 3.11 umówiłam tatę do prof. Piotra Mileckiego w Poznaniu na konsultację, w nadziei być może na kwalifikację do radioterapii stereotaktycznej?
Myślę także o dr Jerzym Siekierze - żeby skonsultować czy może da się te zmiany wyciąć? Szukam właśnie namiarów gdzie i jak najszybciej dostać się do niego na konsultację.
Co jeszcze mogę zrobić, gdzie warto się skonsultować?
Przeczytałam cały wątek Dunolki, na przykładzie którego widzę jak duże znaczenie i wpływ na skuteczność leczenia ma lekarz, do którego trafia chory.
Alma jeżeli mógłbym dopytać, jaki wynik PSA miał tata przed zdiagnozowaniem u niego nowotworu? I ile minęło do wykonania operacji robotem DaVinci? Dziękuje, zdrówka!
(29.10.2026, 11:50:47)Piotrek32 napisał(a): Alma jeżeli mógłbym dopytać, jaki wynik PSA miał tata przed zdiagnozowaniem u niego nowotworu? I ile minęło do wykonania operacji robotem DaVinci? Dziękuje, zdrówka!
W momencie rozpoznania miał psa 3,3ng/ml. Na operację Da Vinci czekał miesiąc.
Alma, widzę, że nowotwór twego taty jest podobny do nowotworu mego męża, przynajmniej pod tym względem, że PSA bardzo szybko rośnie.
Na forum dość dokładnie relacjonowaliśmy ścieżkę leczenia męża, również dlatego, żeby "przetrzeć szlak".
Ale czas mija, pojawiła się możliwość dokładnych badań obrazowych, no i zmieniły się metody leczenia.
Kilkanaście lat to epoka w rozwoju medycyny.
W tej chwili dla was oczywistym wyjściem będzie stereotaktyczne naświetlenie przerzutowych węzłów chłonnych,
bo takie są już standardy. Stereotaksja jest skuteczna, ma minimum skutków ubocznych, no i można ją powtarzać.
Jeśli zdecydujecie się na naświetlania w Poznaniu, może tata zostanie przekazany doktorowi Pałuckiemu?
Mąż ma o nim jak najlepszą opinię.
W Gorzowie też jest bardzo dobry ośrodek leczenia raka prostaty.
Doktor Siekiera, chirurg-urolog, jest bardzo dobrym diagnostą i bardzo dobrym specjalistą od operacji otwartych.
Tak zwane złote ręce.
Ale teraz prostatę usuwa się robotycznie, a węzły naświetla stereotaktycznie.
Czyli opisanie ścieżki leczenia mego męża ma znaczenie jedynie historyczne, jako opis naszych zmagań z chorobą,
a nie przecieranie szlaku. Ten szlak już stał się arterią.
Co radziłabym, to spytać lekarza, czy nie warto na rok, dwa wziąć profilaktycznie Bikalutamid, w celu osłabienia komórek nowotworowych, by łatwiej ginęły od stereotaksji.
Bardzo szybki wzrost PSA to nie jest dobra cecha nowotworu.
Gdybyś miała jakieś pytania, pisz śmiało.
(29.10.2026, 19:13:47)Dunolka napisał(a): Alma, widzę, że nowotwór twego taty jest podobny do nowotworu mego męża, przynajmniej pod tym względem, że PSA bardzo szybko rośnie.
Na forum dość dokładnie relacjonowaliśmy ścieżkę leczenia męża, również dlatego, żeby "przetrzeć szlak".
Ale czas mija, pojawiła się możliwość dokładnych badań obrazowych, no i zmieniły się metody leczenia.
Kilkanaście lat to epoka w rozwoju medycyny.
W tej chwili dla was oczywistym wyjściem będzie stereotaktyczne naświetlenie przerzutowych węzłów chłonnych,
bo takie są już standardy. Stereotaksja jest skuteczna, ma minimum skutków ubocznych, no i można ją powtarzać.
Jeśli zdecydujecie się na naświetlania w Poznaniu, może tata zostanie przekazany doktorowi Pałuckiemu?
Mąż ma o nim jak najlepszą opinię.
W Gorzowie też jest bardzo dobry ośrodek leczenia raka prostaty.
Doktor Siekiera, chirurg-urolog, jest bardzo dobrym diagnostą i bardzo dobrym specjalistą od operacji otwartych.
Tak zwane złote ręce.
Ale teraz prostatę usuwa się robotycznie, a węzły naświetla stereotaktycznie.
Czyli opisanie ścieżki leczenia mego męża ma znaczenie jedynie historyczne, jako opis naszych zmagań z chorobą,
a nie przecieranie szlaku. Ten szlak już stał się arterią.
Co radziłabym, to spytać lekarza, czy nie warto na rok, dwa wziąć profilaktycznie Bikalutamid, w celu osłabienia komórek nowotworowych, by łatwiej ginęły od stereotaksji.
Bardzo szybki wzrost PSA to nie jest dobra cecha nowotworu.
Gdybyś miała jakieś pytania, pisz śmiało.
(29.10.2026, 19:13:47)Dunolka napisał(a): Alma, widzę, że nowotwór twego taty jest podobny do nowotworu mego męża, przynajmniej pod tym względem, że PSA bardzo szybko rośnie.
Na forum dość dokładnie relacjonowaliśmy ścieżkę leczenia męża, również dlatego, żeby "przetrzeć szlak".
Ale czas mija, pojawiła się możliwość dokładnych badań obrazowych, no i zmieniły się metody leczenia.
Kilkanaście lat to epoka w rozwoju medycyny.
W tej chwili dla was oczywistym wyjściem będzie stereotaktyczne naświetlenie przerzutowych węzłów chłonnych,
bo takie są już standardy. Stereotaksja jest skuteczna, ma minimum skutków ubocznych, no i można ją powtarzać.
Jeśli zdecydujecie się na naświetlania w Poznaniu, może tata zostanie przekazany doktorowi Pałuckiemu?
Mąż ma o nim jak najlepszą opinię.
W Gorzowie też jest bardzo dobry ośrodek leczenia raka prostaty.
Doktor Siekiera, chirurg-urolog, jest bardzo dobrym diagnostą i bardzo dobrym specjalistą od operacji otwartych.
Tak zwane złote ręce.
Ale teraz prostatę usuwa się robotycznie, a węzły naświetla stereotaktycznie.
Czyli opisanie ścieżki leczenia mego męża ma znaczenie jedynie historyczne, jako opis naszych zmagań z chorobą,
a nie przecieranie szlaku. Ten szlak już stał się arterią.
Co radziłabym, to spytać lekarza, czy nie warto na rok, dwa wziąć profilaktycznie Bikalutamid, w celu osłabienia komórek nowotworowych, by łatwiej ginęły od stereotaksji.
Bardzo szybki wzrost PSA to nie jest dobra cecha nowotworu.
Gdybyś miała jakieś pytania, pisz śmiało.
Dunolka,
dziękuję za polecenie dr Pałuckiego. Będę próbowała tatę przekierować w jego ręce.
Pisząc, że "w Gorzowie jest też dobry ośrodek leczenia raka prostaty" masz na myśli właśnie ten Wielospecjalistyczny Wojewódzki Szpital na ul. Deckerta? czy jakiś inny ośrodek w Gorzowie?
Na dr Siekierę wpadłam właśnie czytając Wasz wątek. Teraz już wiem, że powinniśmy się skupić na stereotaksji. Z tego co wiem to w Gorzowie w szpitalu też tę stereotaksję wykonują, jednak nie wiemy jeszcze czy konsylium zadecyduje o zakwalifikowaniu taty na nią. Profesor wspominał coś o ewentualnym naświetlaniu punktowym, ale powiedział, że decyzja będzie po wykonaniu PET PSMA i konsylium.
Obecnie tata ma przepisany apo flutam na 30 dni + Lutrate depot raz na 3 miesiące.
Dopytam o ten Bikalutamid. Na czym polega jego przewaga? Czy byłby lepszy niż to co teraz tata ma zalecone?
(30.10.2026, 15:43:22)Alma85 napisał(a): dziękuję za polecenie dr Pałuckiego. Będę próbowała tatę przekierować w jego ręce.
To nasz forumowy zwyczaj: gdy ktoś leczył się u danego lekarza i przekonał się, że to jest ktoś, komu warto zaufać,
to o tym pisze.
Oczywiście, inni lekarze, czy w Poznaniu, czy w Gorzowie, mogą być równie dobrzy.
Tak się składa, że doktor Milecki też ma opinię kogoś, komu warto zaufać.
Dobrze doradzi.
Cytat: Profesor wspominał coś o ewentualnym naświetlaniu punktowym, ale powiedział, że decyzja będzie po wykonaniu PET PSMA i konsylium.
Owo naświetlanie punktowe, to jest właśnie stereotaksja. Jak poczytasz, na czym polega ten cud, to się zachwycisz nad potęgą myśli ludzkiej.
Cytat: Z tego co wiem to w Gorzowie w szpitalu też tę stereotaksję wykonują, jednak nie wiemy jeszcze czy konsylium zadecyduje o zakwalifikowaniu taty na nią.
Stereotaksję zleca się, gdy jest nie więcej, niż 5 miejsc przerzutowych ( tzw. oligoprzerzutów).
U was są dwa, czyli zakwalifikować powinni tatę bez problemu.
Cytat: Obecnie tata ma przepisany apo flutam na 30 dni + Lutrate depot raz na 3 miesiące.
Dopytam o ten Bikalutamid. Na czym polega jego przewaga? Czy byłby lepszy niż to co teraz tata ma zalecone?
Tak naprawdę lepsze - chociaż podobne - jest to, co tacie zlecono. Słusznie zlecono.
Dla pewności, bo szybki wzrost PSA świadczy, że z tym nowotworem trzeba ostro.
Apoflutam i Bikalutamid to są leki zwane antyandrogenami. Ich działanie polega na tym, że blokują przyswajanie testosteronu przez komórki nowotworowe. A testosteron to pokarm dla raka prostaty.
Zastrzyk co 3 miesiące zablokuje w ogóle wytwarzanie testosteronu, dla nowotworu oznacza to totalny głód.
"Głodne" znaczy słabsze, więc łatwiej zginą od naświetlań.
Czyli tata bierze już taki lek, jak Bikalutamid i dodatkowo ma jeszcze blokadę testosteronu, takie leczenie to pełna hormonoterapia.
Cześć,
jesteśmy już po konsylium w Gorzowie, z którego nie wynika nic poza tym, że za dwa tygodnie tata ma się zgłosić do szpitala i "wszystkiego się dowie" - brat dopytując o stereotaksję, nie otrzymał potwierdzenia, że tata został do niej zakwalifikowany. Wspomniano ogólnie o planowanej "radioterapii", ale "szczegóły za 2 tygodnie i tyle na dzisiaj możemy powiedzieć".
W międzyczasie odbyła się wizyta u prof. Mileckiego, który zdecydował się wziąć tatę pod swoje skrzydła. Na drugi dzień pojechaliśmy z dokumentami do WCO w Poznaniu i tata będzie miał na te dwa węzły chłonne stereotaksję, dodatkowo profesor chce zmienić przepisane leki na coś innego. Póki co nie znamy szczegółów jakie to będą leki.
Z minusów - dopiero dzień przed wizytą u profesora Mileckiego wzięłam się za przeglądanie wszystkich wyników taty, w tym wyniku histpatu po wycieciu prostaty i zamarłam, kiedy przeczytałam takie rzeczy jak min. R1-Apex. Utkanie raka obecne w wierzchołkowej granicy cięcia. Widoczna neuroinwazja.
Do tej pory opierałam się na tym co mówił tata w oparciu o informacje od lekarza - że całość została wycięta a marginesy cięcia były czyste. Wynik histpatu zamiast w teczce z dokumentami w domu, był w wynikach w szpitalu. Dopiero dzień przed wizytą u prof. Mileckiego tata pojechał i poprosił o swoją dokumentację, że której wynika, że jednak operacja nie była doszczętna.
Po chwilowym załamaniu stajemy do walki pełni nadziei, że jednak jeszcze tej wojny nie przegraliśmy.