rak prostaty 46 lat

[Edward]

(03.10.2025, 18:25:59)Dunolka napisał(a): Hmm, a dlaczego wobec tego kryterium wznowy po prostatektomii radykalnej, to są trzy kolejne wzrosty PSA?
Czyli gdy raz jest mniej, a raz więcej, to  jeszcze nie wznowa. Nie może być fluktuacji.
Nowotwór złośliwy tylko rośnie.
Może dlatego, że czasem się zdarza, iż ten łagodny "strzęp", dorwawszy się do krwioobiegu, czyli do składników odżywczych,  próbuje jednak trochę urosnąć? Prostata to nie ogon jaszczurki, cała nie odrośnie.
Ale tak trochę to chyba może, zanim padnie. 
A czasem chyba właśnie jest tak, jak piszesz  - coś zostaje na zawsze, i jakieś małe PSA też.
Mąż koleżanki ma PSA 0,020 od kilkunastu lat, Mrakad miał tak samo. I Edward. Tajemnicze to.

Gdy mąż zachorował, starałam się jak najwięcej przeczytać o samej naturze choroby, o tym, jak to się wszystko odbywa. Stąd wiem jedno  - rak to istota naprawdę złośliwa, nie tylko z nazwy.
I że czasem mu coś odbija i  udaje niewiniątko.
A my nie wiemy, co jest grane.

Potwierdzam słowa Joli. Po sześciu latach nieoznaczalności marker PSA nagle się pojawił. Nie pamiętam, ile to było dokładnie, ale około 0,010. Drugi pomiar, po trzech miesiącach, był podwojeniem pierwszego, a kiedy po kolejnym kwartale osiągnął 0,041 byłem pewny, Jola zresztą też, że jest wznowa. Wtedy odwiedziłem Bogdana. Leżał w szpitalu MSWiA i razem zastanawialiśmy się, jakie powinienem podjąć działania. Kilka tygodni później Bogdan odszedł na zawsze, a u mnie okazało się, że 0,041, to było jednak maksimum. Od tego czasu PSA jest ciągle oznaczalne, ale fluktuuje poniżej owego maksimum. Od mojej LRP minęło jednak czternaście lat i wznowy już raczej nie będzie.